Anasayfa » Kültür - Sanat - TV » Öğrendim – Can YÜCEL – Şiir

Öğrendim – Can YÜCEL – Şiir

Oğuz Emre 28 Eylül 2010 2 Yorum

can yucel ogrendim Öğrendim   Can YÜCEL   Şiir

Hayatın bana birşeyler öğrettiğini ve bunları yazmam gerektiğini öğrendim. Mesela;

İnsanlara kendimi zorla sevdiremeyeceğimi öğrendim.
Yapabileceğin tek şey sevilebilecek biri olmak. Gerisi onlara kalmış
İnsanları ne kadar düşünürsen düşün, onların seni o kadar düşünmediklerini öğrendim.
Ve insanlar seni ne kadar severse sevsin günü geldiklerinde isminden bile nefret edebildiklerini öğrendim.
Güven elde edebilmek için yılların gerektiğini, ama yok etmek için saniyelerin yettiğini öğrendim.

Reklam

Önemli olanın hayatındaki eşyaların değil, hayattaki kişilerin olduğunu öğrendim.
İnsanın ancak 15 dakika çekici olabildiğini, ondan sonra alışıldığını öğrendim. Güzelliğin tek başına beş para etmediğini ise zamanla öğrendim.
İnsanlar için olayların değil, onların önemli olduklarını öğrendim.
İnsanların değişebildiğini öğrendim.
Herkesin hakkettiği gibi yaşadığını öğrendim.
Her ne kadar ince kesersen kes, kestiğinin her zaman iki yüzü olacağını öğrendim.
İnsanların bir çoğunun hep kaybetmek için yaşadıklarını öğrendim.
Sevdiğin kişilere sevgi dolu sözler söylemen gerektiğini, çünkü belki bu onları son görüşün olabileceğini öğrendim.
Her ne kadar sevdiğini çok düşünsen’de,yine de gidebileceğini öğrendim.
Her ne kadar o seni çok düşünse’de, yine de gidebileceğini öğrendim.
Ve her ne kadar sevdiğini çok düşünsende zamanı geldiğinde seninde gidebileceğini öğrendim.
Ve gittiğim yeni yerlere eskiden bazı şeyleri götürmemeyi öğrendim.
Dosta tevazu etmeyi, gurur yapmamayı öğrendim.
İnsanların kendilerini ak kaşık saymak için kara yalanlar söyleyip, bu yalanlara kendilerini bile inandırabildiklerini öğrendim.
İnsanların haklı durumdayken kendi sözleri yüzünden haksız duruma düşebildiklerini öğrendim.
Yılların değilde, acıların bizi büyüttüğünü öğrendim.
Hep çocuk kalmak isterken kazayla nasılda büyüdüğümü öğrendim.
Ne kadar büyüsemde içimdeki çocuk heyecanının hep bir şekilde kaldığını öğrendim.
Çocukları ise çook sevdiğimi öğrendim.
Öğrendiğim bazı şeylerin yanlış olsada beni ben yapan şeyler olduğunu öğrendim.
İnsanların seni hep hesapsız sevdiğini, ama bunu nasıl göstereceklerini bilemediklerini öğrendim.
Sinirlendiğimde gerçekten buna değse bile asla acımasız olmamam gerektiğini öğrendim.
Gerçek dostluğun ve gerçek aşkın arada uzak mesafeler olsa bile büyüdüğünü öğrendim.
İnsanların şartlanmalar ile aşık olabildiğini ve aslında şartlanmalar ile aşık olunamayacağını öğrendim.
Hayatta zamanın ne manaya geldiğini babaannemde öğrendim, (ömür bir ikindi vakti kadar bile yokmuş.)
Sigaranın ve alkolün benden aynı zamanda şu andaki ve gelecekteki ailemdende uzak olması gerektiğini öğrendim.
Restleşmelerin ve gururun kurbanı olmuş tatlı aşkların ve dostlukların nasıl ziyan olduğunu öğrendim.
Eğer o gün öyle olmasaydı Bugün, Belki, Keşke sözlerini kendimden ve bir çok insandan duydum; insanların pişman olabildiklerini ama bunu çoğu kez itiraf edemediklerini öğrendim.
Eğer pişmansam bunu çekinmeden dile getirmeyi ve insanlardan eğer gerekiyorsa ne olursa olsun için özür dilemem gerektiğini öğrendim.
Gerçek aşkı bulursam kaybetmemem gerektiğini ikinci bir şansı olmamış insanlardan öğrendim.
Sözlere değil de hareketlere ve gözlere inanmayı öğrendim.
Birisinin seni istediğin gibi sevmemesi, onun seni tüm benliğiyle sevmediği anlamına gelmediğini öğrendim.
En mutlu olduğum anların sevdiklerimi mutlu edebildiğim anlar olduğunu öğrendim.
Bir arkadaşın ne kadar iyi olursa olsun seni üzeceğini, ve senin yine de onu affetmen gerektiğini öğrendim.
Kalbin ne kadar kırılmış olursa olsun, dünyanın senin acılarından dolayı durmayacağını öğrendim.
Ve kalbin en kadar darbe görsede en asil intikamın Affetmek olduğunu öğrendim.(ama bu kadar asil olmayı daha öğrenemedim affedemediğim ve affedemeyeceğim şeyler var)
İki kişinin tartışmasının, birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmediğini öğrendim.
Ve tartışmadıkları zamanda sevdikleri anlamına gelmediğini öğrendim.
İki kişinin aynı olan bir şeye baktıklarında bile farklı şeyler görebildiklerini öğrendim.
Seni doğru dürüst tanımayan kişilerin, hayatını bir kaç saat içinde değiştirebileceklerini öğrendim.
Aşkın koca bir yalan olduğunu sevginin ise tek gerçek olduğunu öğrendim.
Beklemeyi öğrendim, ama doğru durakta.
Verebileceğin bir şey kalmadığında bile bir arkadaşın ağladığında, ona yardım edebilecek gücü bulabileceğini öğrendim.
Canımdan daha kıymetli şeyler olduğunu öğrendim.
Seni sevenlerin aslında ne kadar değerli olduğunu öğrendm.
En çok önemsediğim kişilerin, benden hep uzaklaştıklarını öğrendim.
İnsanları üzmeden ve duyarlı olarak kendi fikirlerini söylemenin çok zor olduğunu öğrendim.
Öğrendim ve öğrenmeye devam edeceğim.!!!!!

Bir önceki yazı olan İstanbul İçin Birkaç Görsel Prolog başlıklı makale görsel prolog, istanbul ve ufuk bozkir hakkında bilgiler içermektedir.

Bu yazıya 2 yorum yapılmış.

  1. sanem diyor ki:

    sizin şiirlerinizi çok beğeniyorum

  2. Anonim diyor ki:

    Muhtesem bi şiir hayat bize nel öretiyor tüm çıplaklığıyla yaşadıkca anlıyoruz

, ,